vrijdag 15 april 2011

Mobiel internet

Helaas ben ik nog niet in het bezit van een mobiele telefoon met internet. Om mij heen schieten ze als paddenstoelen uit de grond en ik vermoed dat mijn volgende telefoon ook zo'n prachtig exemplaar zal worden.
Laatst kwam mijn zoon tot de ontdekking dat hij nog heel veel geld te "ver-sms-en" had. Dit komt doordat hij whatsapp heeft gedowload en nu met bijna iedereen op die manier communiceert. Voor de providers van de mobiele telefoons zal dit gevolgen hebben voor het soort abonnement dat mensen in de toekomst af zullen sluiten.
Er is een oerwoud aan apps onstaan en van vele zie ik het nut niet. Wat moet je met een giraf, die met een gek stemmetje het door jou gesproken zinnetje terugroept?
Op mijn vraag: wat zou je een interessante bieb-app vinden?, was het stellige antwoord van mijn pubers: een inleverherinnering, dat zou helpen in ons drukke leven!

donderdag 14 april 2011

Even tussendoor

In het NOS-journaal van donderdag 14 april, werd het item van de voorgestelde BTW-verhoging naar 19% besproken. Een kamerlid legde uit waarom hij tegen de verhoging van de BTW was: alle eerste levensbehoeften, zoals voedsel, kleding, de kapper, de bibliotheek.... zouden dan onbetaalbaar gaan worden. Het deed me goed, dat een kamerlid de bibliotheek gewoon, zonder er over na te denken, een eerste levensbehoefte noemde.

maandag 4 april 2011

Ding 28: Crowdsourcing en crowdfunding

Heel lang geleden, in groep 8 (toen de 6e klas) van de basisschool heb ik al kennisgemaakt met een vorm van crowdsourcing. In Zaanstad werd het nieuwe gemeentehuis opgeleverd en om dat betonnen kolos een beetje op te fleuren mochten wij met onze klas een kunststuk maken. Dit werd een wandkleed, samengesteld uit 30 losse werkstukjes. Ieder kind mocht zijn of haar creativiteit de vrije loop laten en het resultaat was een bont gekleurd, groot wandkleed. Hier werd dus het principe van crowdsourcing toegepast.
Verder nadenkend hebben wiki's en google docs ook te maken met crowdsourcing, ook bij deze "dingen" werken meerdere mensen samen om tot een eindresultaat te komen.
Het voorbeeld van de clip van C'mon & Kypski vond ik een leuke toepassing van crowdsourcing.



Een ultiem voorbeeld van crowdfunding vind ik het waargebeurde verhaal van Karyn Bosnak. Door haar koopverslaving zat ze financieel volledig aan de grond. Naast het verkopen van haar spullen via het internet, startte ze een website waarop zij op een hele grappige manier blogde over haar leven met schulden. Het interessante was, dat zij op deze website ook de bezoekers om geld vroeg. Uiteindelijk is het haar gelukt om uit haar schulden te komen, mede door giften van vreemden. Zij heeft hierover het boek "De dollarprinses" geschreven en is inmiddels een succesvol chicklitauteur.

maandag 28 maart 2011

Ding 27: Copywright

Heel eerlijk moet ik zeggen, dat ik me om copywright eigenlijk nooit al te druk heb gemaakt. Het is allemaal zo gemakkelijk, een fotootje van het internet is zo gecopieerd en geplaatst, zonder er ook maar een gedachte aan te wijden. Aan muziek downloaden doe ik zelf niet, maar mijn kinderen des te meer. Ook daar maak ik me niet druk om, ik snap dat mensen dat wat voor handen is gebruiken. Daarbij moet je echter niet voorbij gaan aan de gevolgen. De muziekindustrie merkt het en bibliotheken merken het.
Deze problemen bestaan natuurlijk allang, denk aan het opnemen van muziek met een cassetterecorder en het copieren van artikelen of stukken uit boeken. Het is wel zo dat de omvang van het (onrechtmatig) copieren van muziek en informatie enorm is toegenomen, dus ook de gevolgen zijn veel groter.
Ik heb een aantal links in deze opdracht bekeken. Op Flickr heb ik foto's met en zonder common lisence bekeken en ja zonder die beperking vind je meer foto's, maar de kwaliteit van de foto's die je met Creative Common licentie vindt is prima.
Concluderend: copywright is sinds alle tijden een issue, alleen nu is het zo gemakkelijk om informatie via het web te verkrijgen, dat het bijna onbeheersbaar is. Ook is weer duidelijk, dat je goed moet nadenken wat je op het web plaatst en onder welke voorwaarden. Stel je prijs op het vermelden van je naam als iemand je citeert, kies dan voor Creative Common licentie.
Wel leuk is het volgende: mijn dochter heeft een memobord op haar kamer en daarop worden allerlei stukjes uit songteksten die haar aanspreken geschreven. De laatste kreet die ze heeft opgekalkt is "Save yourself", met daarachter ©James Morrison.......

donderdag 3 maart 2011

Ding 25: Screencasting

Hierover kan ik echt heel kort zijn. Op Weeronline heb ik een weerwidget aangemaakt, die ik met behulp van Screen-O-Matic heb opgenomen. Om de screencast in m'n blog te plaatsen moest ik uploaden naar Youtube en aangezien ik geen zin had om ook daar weer een account voor aan te maken, heb ik die stap achterwege gelaten.
Dit doet niets af aan het gegeven, dat ik snap hoe een screencast wordt gemaakt (welliswaar in hele eenvoudige opzet) en ik denk dat we geen discussie hoeven te voeren over het nut van screencasts.
Mensen zijn toch voor een groot deel visueel ingesteld en met een screencast kun je hen stap voor stap ergens doorheen leiden, dus voor bijv. catalogusuitleg en reserveren (zoals de prachtige screencast van Erica, Hilde en Anita heeft laten zien).
Hierbij een mooi voorbeeld van een screencast.

maandag 28 februari 2011

Ding 26: Privacy en veiligheid

Omdat Ding 25 nog "under construction" is, eerst een stukje privacy. Ik had mezelf al eens gegoogled en wist dus al, dat ik op verschillende plaatsen op het Internet naar voren kom. Op zich vind ik dat niet zo erg, het gaat m.n. om het feit dat ik een account heb op Linkedin en Hyves. Ook i.v.m. met de korfbalvereniging duikt mijn naam regelmatig op, gelinkt aan een stukje dat ik heb geschreven voor het clubblad, of de vermelding dat ik een secretariaat voer. Wel valt op, dat functies die ik jaren geleden heb vervuld en artikelen die jaren geleden in het clubblad zijn verschenen nog steeds terug te vinden zijn. Dus ja het klopt, dat wat ooit op het internet is gekomen, verdwijnt niet of moeizaam.
Een bizar voorbeeld hierin vind ik het volgende. Toen mijn schoonvader in augustus overleed is er een overlijdensadvertentie in het Noordhollands Dagblad geplaatst. Als ik nu zoek op de naam van mijn schoonvader, vind ik naast stamboomgegevens nog steeds de betreffende overlijdensadvertentie, met daarin onze naam en adres. Blijkbaar plaatst het NHD familieberichten op de hun website en vervolgens blijven die terugvindbaar. Dit is toch enigszins onaangenaam, m.n. omdat dit buiten je om gebeurt.
Wat ik onlangs ontdekte, was voor mij ook een verrassing. Doordat een aantal collega's hun blog openbaar hebben gemaakt op de website van de bibliotheek Kennemerwaard, zijn alle blogs die door hen gevolgd worden ook openbaar. Terwijl onze blogs in principe alleen voor 23 Dingen waren. Om je blog openbaar te maken is volgens mij een keuze die je zelf maakt, maar omdat je weer gelinkt bent aan een openbaar blog, wordt elk blog dus openbaar. Dit zijn dingen die al gebeurd zijn, voordat je er erg in hebt en vaak ook onomkeerbaar.

zondag 13 februari 2011

Mediawijsheid

Eerst mezelf maar eens getest op Mediawijsheid via de quiz. Het meeste weet ik wel, maar toch is het soms een kwestie van de klok en de klepel. Het enige dat er op zit is bij blijven. Blijven lezen en blijven ontwikkelen. Een deel van onze klanten zullen wij daardoor op voor zijn en ook daadwerkelijk kunnen begeleiden op hun pad door web 2.0. Andere klanten zullen ons op voor zijn en soms ver op voor blijven.

Vandaag las ik in de Veronicagids een artikel over een nieuw realityprogramma, de Secret Story.

De Secret Story is wat we noemen reality 2.0. We zetten de social media vol in. Dat maakt het heel leuk, erg interactief.

Eigenlijk doen zij wat de bibliotheken ook moeten doen, de sociale media op volle kracht inzetten en zo de interactie met de klanten vergroten.

Soms is het lastig om in te schatten, hoe mediawijs mensen zijn. Met name pubers lijken heel mediawijs te zijn. Ze imponeren met de snelheid waarmee ze met de diverse media omgaan, maar het blijft heel vaak aan de oppervlakte, zowel in de toepassingen als bij de inhoud van "hun" social media.
Een voorbeeld hiervan hoorde ik vandaag. Mijn kinderen waren uit en plotseling voegde een vriend (S.) van een vriendin zich bij hen en begon één van de aanwezige vrienden van mijn kinderen (J.) verbaal behoorlijk aan te vallen. En waar ging het om, om een smsje dat een half jaar geleden door J. aan S. verstuurd was. Dit smsje was bedoeld als grap, maar duidelijk niet zo geintepreteerd door S.. Nu vond hij het tijd om verhaal te halen. In no time kwam uit alle hoeken en gaten "hulp" toegesneld. Opgeroepen via sms, Facebook, Hyves (ze hebben natuurlijk allemaal mobiele telefoons met Internet, Apps etc..) en een dreigende sfeer ontstond. Uiteindelijk liep het met een sisser af, omdat de heren het face-to-face hebben uitgepraat. Pubers realiseren zich niet, dat iets zwart op wit (in dit geval digitaal) soms heel anders overkomt dan dat je bedoelt. Bij persoonlijk contact zie je iemands lichaamstaal en is de kans op verkeerde intepretatie minder groot.
Ik denk dat veel (jonge) mensen best op technisch gebied heel mediawijs zijn, maar dat de impact op hun communicatie niet te onderschatten is.
Misschien een idee om daar eens een lezing aan te wijden?

dinsdag 25 januari 2011

VerdiepDingen

Wat goed dat we de draad van de "dingen" weer oppakken. Vol goede voornemens was ik aan het einde van de cursus 23 Dingen en toch zakt het in de benen. Zoals dat gaat in het leven, komen er 1001 Dingen voorbij die tijd, aandacht en energie kosten. En dan moet je prioriteiten stellen. Maar nu we weer geprikkeld worden om na te gaan denken over het sociale web vind ik het wel weer heel leuk. En wat nog leuker is, dat ik, nu ik terugdenk aan de voorgaande cursus, er best wat is blijven hangen.
Zo heb ik deelgenomen aan het werkgroepje Library Thing, twitteren we op de bibliotheekwebsite en is Erna's blog via deze site te lezen.
Inmiddels heb ik naast m'n Hyvesaccount een account op Linkedin aangemaakt en muziek via Spotify begeleidt mij als ik achter de pc zit.
Manlief zit even zonder baan en solliciteren via een advertentie in de krant is nauwelijks meer aan de orde. Netwerken via Linkedin, CV plaatsen op vacaturesites als Monsterboard etc.. Recruitmentbureaus die jou benaderen omdat ze je CV hebben gelezen op een van die vacaturesites. Vacatures ontvangen via mail of feeds.
Zonder sociale media is de wereld heel klein geworden.
Maar de ontwikkelingen gaan snel. Volgens mijn pubers is Hyves voor oude mensen, dus zijn ze nu actief op Facebook. Hoe ga je als bibliotheek met dit soort verschuivingen om?

donderdag 15 juli 2010

Om even stil van te worden

Vandaag werd ik geconfronteerd met de hele belangrijke plaats, die media als Hyves en MSN innemen bij een ingrijpend verlies.
Gisteren is in zee, bij Terschelling, een 17 jarige schoolgenoot van mijn kinderen verdronken. Via MSN was in no-time iedereen op de hoogte van het gebeuren en werd er ongeloof en verdriet gedeeld.
Op het Hyves-account van de overleden jongen wordt massaal gereageerd door vrienden, bekenden en ook onbekenden. Ik vind het mooi om te zien, dat jongeren hun emoties zo goed onder woorden kunnen brengen en ook zonder terughoudendheid delen met anderen.

woensdag 23 juni 2010

Afsluiting 23 Dingen


Wat een leuke afsluiting van de cursus hebben we gisteren gehad. We zagen een paar leuke filmpjes en hebben een iPad kunnen uitproberen. Nog steeds geloof ik niet dat het boek helemaal zal verdwijnen, maar ik zie wel dat de iPad een geduchte concurrent gaat worden.
Complimenten voor Jolanda en Sanneke die onzettend veel werk hebben gemaakt van het cadeautje. Leuk!
Inmiddels hebben alle deelnemers zich opgegeven voor een projectgroepje (ook deelnemers van de eerste cursus gaan hiervoor uitgenodigd worden), dus ik denk dat de vraag "wat gebeurt er na de cursus?" ook beantwoord is.
Ik kijk met een goed gevoel terug op 23 Dingen.

donderdag 17 juni 2010

Niet alleen in de bibliotheek staat mediawijsheid in de kinderschoenen

Vanochtend las ik het volgende artikel in het Noordhollands Dagblad: De ene politicus twittert, de andere blogt.
Tijdens de afgelopen verkiezingsperiode werd er lustig op los getwitterd en geblogd, maar op lokaal niveau schort het dus duidelijk nog aan mediawijsheid. Conclusie is wel, dat we in bibliotheekland inmiddels een voorsprong hebben t.o.v. de lokale politiek op web 2.0 toepassingen.
Misschien een 23 Dingen cursusje er tegen aan gooien? ;-)

woensdag 16 juni 2010

Ding 23: Evaluatie

23 Dingen zit in m'n systeem. Of ik nu aan het onderzoeken was, aan het bloggen, of dat ik aanhikte tegen een onderdeel, 23 Dingen houdt je ontegenzeggelijk bezig.
23 Dingen zet je aan het denken en ik heb ontdekt hoe weinig ik eigenlijk weet van web 2.0. Een aantal toepassingen gebruikte ik al, zoals Hyves en msn, maar van de meeste dingen wist ik alleen van het bestaan af.
Het leukste vond ik Spotify, Youtube en Library Thing. Twitter vond ik het meest vervelende ding, alhoewel ik wel begrijp dat het voor de organisatie een manier is om snel te communiceren met klanten en collega's. De meest nuttige (en meest concrete toepassingen) vond ik Google-docs, Wiki's en RSS-feeds. Tenslotte vond ik het bloggen zelf heel erg leuk om te doen. Van schrijven houd ik wel.

Met Erna ben ik het eens, als ze zich afvraagt, of onze generatie ooit zo bedreven zal worden in web 2.0 toepassingen als de generatie die hiermee opgroeit. Ik ben bang dat we deze achterstand niet meer inlopen. We zijn van goede wil, maar als we een slag willen slaan, moeten we niet volgen, maar vooruit lopen. We moeten m.i. kiezen welke web 2.0 toepassingen we als organisatie willen gebruiken, vervolgens deze toepassingen goed uitwerken en bijhouden. En hopen dat we een aantal jonge collega's krijgen, voor wie dit alles gesneden koek is. Dat zou goed voor de organisatie zijn.

Ding 22

Dit vond ik een lastig ding. Ik ben niet zo'n visionair en neem de dingen zoals ze komen, maak ze me eigen en werk er dan mee. Ik vind het dus gewoon best moeilijk om te bedenken hoe iets er in de toekomst uit zal zien. Om te beginnen heb ik het stuk van de Stadsbibliotheek Haarlem gelezen. Ook leuk, omdat ik daar 6 jaar gewerkt heb en het toen een logge, traditionele bibliotheek was. Een enorm magazijn, veel oude materialen en een collectie met bijzondere zwaartepunten, omdat bepaalde mensen een behoorlijke stem in het kapittel hadden. Nu blijkt dat diezelfde bibliotheek een vooruitstrevende blik in de toekomst heeft. In de visie van de Stadsbibliotheek houdt het papieren boek een belangrijke plaats, alleen zullen de collecties in de bibliotheken kleiner zijn. Dit in tegenstelling tot de visie die Erna uitsprak tijdens de APB. Over dit onderwerp valt dan ook nog wel te discussieren.
Wat vooral opvalt is de verregaande service en dienstverlening naar de klant. Die vraagt meer en wil snel zijn vraag beantwoord zien en door een proactieve inzet van de bibliotheken (die gelukkig blijven bestaan) kan aan de eisen van deze klant voldaan worden.
Dit vereist natuurlijk wel een enorme logistieke verandering, wie weet kan het formulemanagement hierin een rol spelen.
In de cirkel van King bevindt de bibliotheek Kennemerwaard zich m.i. in ring 3. Langzamerhand doen web 2.0 toepassingen z'n intrede (bijv. Ning en Twitter). En niet te vergeten de input van deze cursus.

vrijdag 11 juni 2010

Ding 21: Aquabrowser


In 1986 werd ik als kersverse bibliothecaris aangenomen bij de Stadsbibliotheek Haarlem, voor 32 uur op de catalogusafdeling. Daar heb ik een goede leerschool gehad in het "ouderwetse" cataloguswerk. Inderdaad het invoegen van kaartjes, het toekennen van trefwoorden en het indelen in SISO. Na niet al te lange tijd werd er overgegaan op het titelbeschrijven in PICA, sommige codes ken ik nog uit m'n hoofd. Mijn voorliefde voor de catalogus en de daarbij behorende werkzaamheden is daar ontstaan. Deze gedegen achtergrond zorgde ervoor, dat ik jaren later bij de Bieb voor de Zaanstreek het catalogusbeheer onder mijn hoede kreeg. Omdat bibliotheek Kennemerwaard catalogusbeheer heeft uitbesteed aan Probiblio kan ik tegenwoordig alleen de catalogus maar als instrument gebruiken. Dat vind ik persoonlijk jammer, want ik hou nou eenmaal van het puzzelen en werken met systemen. Bicat heeft voor mij niet veel geheimen, maar is wel erg rechtlijnig en vraagt om vrij letterlijke termen. Dat is dan ook de beperking van zo'n catalogussysteem. De Aquabrowser van Medialab kom je onvermijdelijk tegen bij Zoek & Boek en dan bekijk ik de woordenwolk altijd even, waarbij ik me dan kan verbazen over de associaties.
De Aquabrowser vind ik een mooie aanvulling naast de "starre" catalogus (zoals Bicat). Soms wil je via een rechte lijn naar de informatie, op een ander moment is de associatieve vorm handig.
My Discoveries vind ik leuk, handig voor gebruikers die nu nog met complete schriften met daarin boekenlijstjes lopen te zeulen.
In Heerhugowaard komt een van de vaste klanten regelmatig met een uitdraai uit Worldcat. Ik nam dat altijd voor kennisgeving aan, inmiddels heb ik een korte blik in de catalogus geworpen en begrijp ik zijn zoekgang.

woensdag 9 juni 2010

Ding 20: Last fm

Zoals ik al in een eerdere blogpost opmerkte is muziek niet zo m'n ding, Natuurlijk, ik hou zeker wel van muziek, maar net als Stekelroosje vind ik het al prima als de radio aanstaat. Ik luister dan van alles en pik meteen het journaal en ander informatie mee. Een echte muziekstijl hang ik dus niet aan. Wel is het zo, dat ik de muziek van mijn zoon (rock) meer kan waarderen dan die van mijn dochter (r&b), dus een beetje onderscheid maak ik toch wel ;-).
Maar al met al vind ik het dus lastig om me in last.fm te verdiepen. Laatst heb ik Spotify gedownload en daar kan ik goed mee overweg, dus privé houd ik het daarbij.
Tsja en dan de bibliotheek en last.fm., lastig. Ik denk dat het onvermijdelijk is, dat we overgaan op downloaden en digitaal luisteren van muziek en dat dit ten koste gaat van de uitleen van cd's. Dus op zich is het mooi om sites als last.fm beschikbaar te stellen, maar met dit ding verwacht ik niet dat je mensen de bieb binnenhaalt, integendeel.

donderdag 3 juni 2010

Oponthoud

En toen liep ik een beetje achter! Ik moet Library Thing doen en Ding 20 en 21, maar met de concentratie is het even over. Onze badkamer wordt vernieuwd en sinds maandag lopen hier 2 mannen door het huis, is het een troep en wordt er herrie gemaakt. Niet bevordelijk om me eens even lekker op 23 Dingen te storten. Maar in het weekend maak ik het goed, dan is het hier even rustig, totdat ze op maandag weer verder werken. Dus beloofd is beloofd, ik ben na het weekend weer bij!

maandag 31 mei 2010

Ding 19


Sinds een paar jaar "heb" ik Hyves. Toen ik met Hyves begon, had ik nog geen benul van sociale netwerken, maar samen met mijn dochter heb ik een account aangemaakt. Een tijdje vond ik het best grappig allemaal, maar na verloop van tijd kwam toch de klad er in. Ik hou er niet van om via een sociaal netwerk dingen te delen, dat doe ik liever met de mensen die ik uitkies. Ook merk ik dat op zo'n netwerk als Hyves het toch allemaal een beetje blijft steken. Binnen mijn "vrienden" gaat het over werk, kinderen, examens en vakanties. In de leeftijdscategorie van m'n kinderen gaat het over school, drinken, uiterlijk en uitgaan. Ik haak dan af, omdat ik dat allemaal niet echt boeiend vind. Dat neemt niet weg, dat je als bibliotheek met dit soort netwerken natuurlijk een enorm groot bereik hebt en je je doelgroepen goed kunt benaderen. Maar het moet wel prikkelen en verleiden, want als dat niet gebeurt slaat de verveling toe en val je als "vriend" buiten de boot. En kies je Hyves, of kies je Facebook of kies je.......
Ik ben onlangs ook lid geworden van de Kennemerwaard-ning. Dat netwerk vergeet ik eigenlijk steeds en dat is jammer, want als iedereen de ning actief gebruikt en vult, is het een heel leuk netwerk.

Ding 18

In tegenstelling tot een hoop collega's heb ik niet de behoefte om mijn boektitels te ordenen. Ik lees en lees en lees, maar een heel beperkt aantal boeken blijft me bij. Een paar van die titels heb ik in Librarything gezet om te zien hoe e.e.a. werkt. De behoefte om hierin verder te gaan heb ik niet. Een aantal medebloggers hebben ook Dizzie bekeken. Vanwege tijdgebrek waag ik me daar nu niet aan, maar ik ben wel van plan om Dizzie eens te vergelijken met Librarything.
Ik begrijp wel, dat Librarything handig kan zijn om, via de website van de bibliotheek, als instrument te gebruiken om gebruikers te attenderen en te verleiden, maar dat kan natuurlijk ook via Bicat. Zo zag ik op de webcatalogus van de Bieb voor de Zaanstreek  dat gebruikers recencies en tags kunnen toevoegen. Ik ben dus heel benieuwd, of hierin voor Kennemerwaard al keuzes in zijn gemaakt.

donderdag 27 mei 2010

Ding 17

Wat een overweldigende hoeveelheid informatie op web 2.0. Gelukkig dat 23 Dingen een aantal dingen heeft geselecteerd, want ik verdwaal hopeloos als ik geconfronteerd word met zo'n schat aan informatie. Ik heb dus een keuze gemaakt. Binnen web 2.0 heb ik gekozen voor muziek. Vorige week hoorde ik over Spotify nieuwsgierig geworden naar de inhoud van deze site. Ik heb meteen een account aangemaakt en terwijl ik dit blog schrijf, luister ik naar Angie van de Rolling Stones. Ik heb gekozen om gratis gebruik te maken van Spotify, maar ik sluit niet uit, dat we in de toekomst een abonnement voor € 9,99 nemen, dat is supergoedkoop als je daar met een heel gezin gebruik van maakt.

En zo fout kan het gaan met digidingen, ik dacht dit ik deze blogpost allang had gepubliceerd, maar ik had dit berichtje alleen maar opgeslagen en dus staat bovenstaande tekst al sinds 27 mei in concept. Bij deze dus ;-)

zondag 23 mei 2010

Ding 16: You Tube

Als kattenliefhebber en als bibliothecaris vond ik het boek over de bibliotheekkat Dewey geweldig. Op You Tube zijn veel filmpjes over deze kat geplaatst. Ik heb het filmpje dat het meest bekeken is, in m'n blog geplaatst. Dewey zorgde wel voor een stijging van het aantal leden, dus misschien...... ;-).

Maar even zonder gekheid. You Tube biedt een schat aan mogelijkheden. De site bevat veel goed materiaal, dat de bibliotheek kan gebruiken, maar ook zelf films maken van activiteiten en op de website plaatsen behoort tot de mogelijkheden. En zoals Stekelroosje al in haar blog meldde, laten we het grote scherm in de hal van Heerhugowaard gebruiken om bezoekers visueel te prikkelen. Het is jammer dat op dit scherm alleen maar statische informatie getoond wordt. Bij Ding 15 (Podcasts) zei ik al dat ik nieuwsgierig was naar You Tube. Nu ik er meer van gezien heb, is mijn nieuwgierigheid zeker geprikkeld en ik denk dat dit een Ding is dat na afronding van de cursus één van mijn favorieten zal blijven.